خانه     آرشيو     جستجو     کتابخانه     ارسال اثر     هم لوحان     درباره ما     همکاري با ما
شعرعکسداستانسینماطنز
گفتگو با شاعران
12 مرداد 1387
غزل ها
24 مرداد 1387
15 مرداد 1387
10 مرداد 1387
رباعی
17 تیر 1387
10 فروردین 1387
6 آذر 1386
24 مهر 1386
3 شهریور 1386
شعر سپید
15 مرداد 1387
23 فروردین 1387
13 اسفند 1386
مثنوی
14 خرداد 1387
10 خرداد 1387
27 اسفند 1386
چهار پاره
8 فروردین 1387
6 فروردین 1387
11 اسفند 1386
شعر نو
29 مرداد 1387
12 تیر 1387
6 اسفند 1386
نقد و بررسی یک شعر
9 خرداد 1387
ترانه
3 شهریور 1387
14 اسفند 1386
14 مهر 1386
شعر ترجمه
13 تیر 1387
28 آذر 1386
یک کتاب ، یک شاعر
18 اردیبهشت 1387
13 اردیبهشت 1387
5 اسفند 1386
26 آبان 1386
13 تیر 1387

چون گیسوان نخل، پریشان و درهمم
در های و هوی داغ عزیزان خود، خمم

امشب که مرگ، ارگ دلم را گرفته‌است
لبریز درد و نوحه -به رنگ محرمم

هی ناله پشت ناله و هی زخم پشت زخم
امشب تمام بهت کویر است همدمم

از شانه‌های خسته‌ی من آفتاب رفت
ویران‌ترین و خسته‌ترین شهر عالمم

مثل سوار زخمی‌ام اکنون -اسیر خاک
در باد می‌وزد چه غریبانه پرچمم

خرما؟ نه، شوکران به غزلهای من بریز
تلخ است حال و روز دلم، زخمی‌ام، بمم

نظرات

با اجازه:
به نظر حقیر گیسوان نخل پریشان و در هم نیست به عوض خیلی مرتب روی هم ریخته شده اند،
در های و هوی عزیزان خم بودن تصویر جذابی نیست، معمولن خم بودن زیر بار سنگین غم و عزا پیش می آید،
پرچم یک سوار زخمی که خود اسیر خاک است هم اصولن باید افتاده باشد نه اینکه در وزش باد او هم به وزش در آید،
بیت آخر را نمی فهمم!!
به نظر شعر با حس زیبا و جالبیست،
ببخشید اگر نفهمیدم!
لطفن راهنمایی بفرمایید.

6 مرداد 1387 | گلایه گذار |  بدون email | بدون آدرس وب

سلام
من وقت گذاشته ام بابت نگاشته هایم
پس شما به حکم امانت و احترام به مخاطب و همچنین وزانت متون مرسوله لطف کنید نمایش دهید.
اگر سیاستان این است پس فعال کردن این پست معنای دیگری می دهد!

7 مرداد 1387 | گلایه گذار |  بدون email | بدون آدرس وب

نام و نام خانوادگي:

پست الکترونيکي:

آدرس وب:

نظر شما: