بها الدین خرمشاهی مترجم قران و حافظ شناس معتقد است: در عرصه علوم انسانی، تحقیقاتی در ایران شده است که حاصل آنها به صورت پژوهشهای عالی، متوسط و خوب و ضعیف در دسترس مخاطبان قرار گرفته است اما به طور کلی یک مجموعه منسجم حاصل پژوهشهای انجام شده در تمام زمینهها،اعم از علمی، ادبی وجود ندارد.
خرمشاهی معتقد است: باید راهکارهایی اندیشید و به جوانان عرضه کرد تا با به کارگیری آنها بهتر در این حوزه کار کنند و خود را به منابع و کتابهای فارسی محدود نکنند زیرا به قول یکی از دوستان، بدون دانستن زبان انگلیسی، نمیتوان درباره قرآن، تحقیق خوب انجام داد.
وی ادامه داد: با یک دقت نظر میفهمیم که مسلمانان انگلیسی زبان، تحقیقات گستردهتری درباره قرآن انجام داده اند و ما بیخبر از آنها در عصر انفجار اطلاعات و انقلاب انفورماتیک، به بعضی از منابع فارسی دلخوش هستیم.
وی ادامه داد: باید از تازهترین و کهنترین پژوهشها با خبر بود در غیر این صورت، حاصل کار مطلوب نخواهد بود.
مولف کتاب حافظ شناسی تصریح کرد: برای تحقیقات در عرصه علوم انسانی و علوم دینی و قرآنی، آگاهی از زبان عربی در اولیت قرار داد و ضرورت، اهمیت، حساسیت و فایده این زبان برای پژوهشگران علوم قرآنی، بالاتر از زبان فارسی است و بعد از عربی، انگلیسی و زبانهای دیگر.
خرمشاهی تحقیق را بدون داشتن نظریه، پوچ خواند و گفت: پژوهش و تحقیق بدون داشتن یک نظریه تازه امکان موفقیت ندارد و پژوهشگر باید با کمک منابع، ابزارها و روشهای مختلف تحقیق، نظر خود را به اثبات برساند که در این زمینه کارهای تک نقدی به صورت مقاله نوشته شده است اما هنوز به آن استاندارهای جهانی نرسیدهایم.
وی در پایان خاطر نشان کرد: پژوهشهای دینی و قرآنی در کشور ما از یک ضعف عمیق برخوردار هستند و ما هر چند با تولید انبوه این آثار مواجه هستیم ولی کیفیت مطلوبی را مشاهده نمیکنیم و هر چند سال یکبار، یک اثر موفق در این زمینه به بازار میآید.